Als je mij zou vragen om Montréal in 1 woord te beschrijven, dan zou mijn antwoord "levend" zijn. Het is niet de mooiste stad ter wereld, ook niet degene met de meeste bezienswaardigheden. Maar elke dag opnieuw heeft de stad een soort vibe, sfeer, die Montréal zo uniek maakt. We nemen onze tijd om alles hier te verkennen, maar we hebben nog maar een deeltje van het grote aanbod al effectief gedaan. Ik denk niet dat we ons hier gaan vervelen de komende vier maanden!
Een echte sfeerbrenger was het filmfestival (Festival des Films du Monde), dat nu net afgelopen is. Op elk mogelijk moment werden er films vertoond, vanuit alle hoeken van de wereld. We wilden dan ook graag eentje gaan bekijken, en aangezien er dit jaar 4 Vlaamse films vertoond worden, werd de keuze al snel herleid naar 4 mogelijkheden. Uiteindelijk zijn we gegaan voor Marina, een film over het leven van Rocco Granata, geregisseerd door Stijn Coninx. Aangekomen in de filmzaal bleek dat de voorstelling die we gingen bekijken de wereldpremière was, in België komt de film pas in november in de zalen. Zowel de regisseur, Rocco Granata zelf, de producer als een van de acteurs van de film waren aanwezig en stonden na de film klaar om vragen vanuit het publiek te beantwoorden. De film zelf vond ik echt de moeite, Matteo Simoni speelt de rol van Rocco ongelooflijk goed!
Het theater waar Marina vertoond werd.
Place des Arts, het epicentrum van het filmfestival. Hier werd ook elke avond een film op groot scherm in openlucht (à la belle étoile) vertoond, gratis.
Stijn Coninx geeft een woordje uitleg over zijn film, waar hij al sinds 2008 mee bezig is.
Een persmoment na de voorstelling.
Bij het naar buitengaan spotten we Koen De Bouw, die vanachter in een hoekje ook naar Marina was komen kijken. Hij was in Montréal voor een van de andere Vlaamse films op het filmfestival, namelijk Het Vonnis.
Met Jappe Claes, die een kleine rol in Marina speelt maar ook meespeelt in Het Vonnis naast Koen De Bouw.
Geen opmerkingen :
Een reactie posten